کم آبیاري به شیوه خشکی موضعی ریشه
کم آبیاري به شیوه خشکی موضعی ریشه

مدیریت خشکی موضعی ریشه یک روش نسبتاً جدید کم آبیاري است که ضمن کاهش مصرف آب، کاهش  خواص کمی و کیفی محصول پدید نمی آورد. روش کم آبیاري خشکی موضعی ریشه (خیس و خشک شدن متناوب ریشه) از طریق مکانیسم هاي فیزیولوژي، گیاه را تحریک نموده تا در شرایط تنش خشکی از خود مقاومت بیشتري نشان دهد که این واکنش م یتواند باعث کاهش مصرف آب و حفظ کیفیت میوه در شرایط تنش آبی باشد.  مکانیسم هاي کنترل تعرق گیاه را فعال و سبب افزاش کارایی مصرف آب می گردد. در این مدیریت بخشی از ریشه گیاه، به تناوب خیس و خشک شده و به تناوب یک سمت درختان آبیاري میشود و عمدتاً در باغات مورد استفاده واقع میشود. به عبارت دیگر در این روش، نیمی از ریشه گیاه آبیاري شده درحالیکه نیمی دیگر خشک میماند. در نوبت هاي بعدي آبیاري، بخش هاي تر و خشک ریشه در تناوب قرار گرفته و جابجا میشوند. افزایش غلظت اسید ابسسیک در جریان شیره خامی که از ریشه هاي سمت آبیاري نشده درخت (قسمت هاي آبیاري نشده) به سوي برگ ها حرکت میکنند، سبب بسته شدن نسبی روزنه ها میگردد. 




  تاریخ انتشار :  1398/06/13  |    نویسنده  :  نویسنده  |    بازدید  :  18   print